In Memoriam Bert Mulder

Erelid Bert Mulder

Uitgesproken door Mart van Og bij de begrafenis van Bert Mulder op 5 oktober 2016.

Beste Lenie, kinderen Mulder, familieleden, overige aanwezigen,

Ik vind het een grote eer dat ik, namens leden en overheid van gilde St Joris – St Barbara, deze in memoriam tijdens deze begrafenis van ons erelid Bert Mulder, mag uitspreken.

Bert werd lid op 6 september 1976. Nu 40 jaar gelden. Ondanks de fusie van de twee gilden in 1959 was het droevig gesteld met het gildegebeuren in Maarheeze. Met het toetreden van Bert en enkele andere actieve leden kwam hier verandering in. Dit was echter niet zo eenvoudig. Het gilde moest als het ware worden heropgericht. Alle tradities en gebruiken moesten worden achterhaald en opnieuw worden ingevoerd en beschreven. Veel overleg met kringbestuur en buurtgilden waren hier voor nodig. Bert heeft hier een grote rol ingespeeld en hij nam zijn verantwoordelijkheid. In 1979 werd hij in het bestuur gekozen en hij bleef hiervan deel uitmaken tot 1996. Er kwamen statuten en een huishoudelijk reglement en in 1980 werd weer voor het eerst sinds 1917 koning geschoten. Activiteiten werden ontplooid en er werd weer vergaderd. In 1982 werd Bert hoofdman en hij bleef dit tot 1993. In 1983 schoot hij zich tot Koning. Onder zijn leiding kreeg het gilde nieuwe uniformen en een nieuw vaandel, men werd lid van Kring de Kempen en in 1987 werd voor het eerst meegedaan aan de kringgildedag in Eindhoven. In 1985 werd het kermisschieten ingevoerd. Het ledengetal groeide gestaag en het ging gilde St Joris – St Barbara voor de wind. Begin 90e jaren opende het bestuur onder aanvoering van Bert de onderhandelingen met de gemeente Maarheeze om te komen tot een eigen verenigingsgebouw. In april 1995 werd dit feestelijk geopend op het sportpark. Inmiddels was Bert teruggetreden als hoofdman maar maakte nog steeds deel uit van de overheid. In 1996, na 17 jaar, stapte hij uit het bestuur. Voor zijn vele werk werd hij benoemd tot erelid. Naast de eer betekent dit dat hij voortaan vrijgesteld was van het betalen van contributie. Van dit recht wilde hij echter geen gebruik maken. Typisch Bert. Alles voor het gilde.

Maar hij was nog lang niet klaar. Na 20 jaar een actief lid geweest te zijn  begon nu een periode die, achteraf gezien, net zo belangrijk was voor het gilde. Nu gepensioneerd stopte hij vele ,vele uren in het onderzoek naar de geschiedenis van het gilde. Alles wat we nu hierover weten is door Bert boven water gehaald. Stad en land reisde hij af om in allerlei archieven onderzoek te plegen. “Als je met dit virus besmet bent kom je er niet meer vanaf” heeft hij mij wel eens toevertrouwd. Alle notulen en correspondentie heeft hij doorgeworsteld om zodoende de hoogtepunten van het verleden van ons gilde vast te leggen en in de computer op te slaan. Zo ontstond een handig naslagwerk wat vaak gebruikt wordt. Bij de voorbereiding voor dit In Memoriam viel het mij op dat over hemzelf niets vermeld staat in dit boekwerk. Een mooi voorbeeld van zijn bescheidenheid. Ook alle koningsschilden werden gedocumenteerd, beschreven en gefotografeerd. Bert ontwikkelde hiervoor een eigen methode. Een monnikenwerk.  Als timmerman van beroep maakte Bert eigenhandig een fraaie voorzittershamer. Hij gebruikte hiervoor speciaal hout dat niet splijt. “Dan kun je er hard mee slaan als het nodig is”, zei hij. Ik heb er een zilveren plaatje op laten aanbrengen met datum en zijn naam. Al dit werk heeft veel waardering opgeleverd en op initiatief van het gilde is hem een koninklijke onderscheiding toegekend. Op 29 april 2004 is deze door burgemeester Meinema aan Bert uitgereikt en heeft het gilde hem een vendelhulde gebracht.

Bert was altijd aanwezig. Elke vergadering of optreden werd door hem bijgewoond. Mee lopen ging op het laatst niet meer. Maar bij optredens in het dorp pakte Bert de fiets en sloot aan op het laatste moment. Hij sloeg geen verenigingsavond over en was een fanatiek kaarter. Een borreltje hoorde tot de vaste rituelen. Op 6 augustus, net zijn slechte prognose vernomen en samen met zoon Kees, bezocht hij voor het laatst De Schutse. Een memorabele avond.

Voor zijn 40 jarig lidmaatschap werden op 17 september jl. hem het zilveren schild van Kring de Kempen en het schild van ons eigen gilde uitgereikt. Het voltallige gilde kwam hem feliciteren en bracht hem een vendelhulde. Bert leefde helemaal op en genoot hier zichtbaar van.

Naast het gilde was Bert actief voor de parochie, de heemkundekring en stond hij klaar voor ieder wie een beroep op hem deed. Beste familie, dames en heren, Bert was een aimabel iemand, rustig, recht door zee, een doener, iemand die de term “gildebroeder” zeer serieus nam. Wij zullen Bert blijven herinneren in zijn werk voor het gilde, in zijn koningsschild, in de voorzittershamer, in onze gedachte en door de komende tijd een kaarsje te laten branden bij zijn foto in de Schutse.

Ik wens Lenie en de familie Mulder veel sterkte toe om dit verlies een plek te geven. Hij is een man,  vader en opa om trots op te zijn. Dat lijkt me een mooie troost.